خواندند و وداع كردند و فرمودند كه اى صفوان ! تعهّد كن اين زيارت و دعا را و حضرت امير و حضرت امام حسين عليهما السّلام را به اين زيارت زيارت كن كه من ضامنم بر خداوند عالميان از براى هر كس كه اين دو امام را به اين نحو زيارت كند و اين دعا بخواند ، خواه از نزديك و خواه از دور ، كه زيارتش را حق - سبحانه و تعالى - قبول فرمايد و سعيش را مزد دهد و حاجتهايش را هر چند بسيار باشد برآورد و او را محروم برنگرداند . اى صفوان ! من اين زيارت را به همين نحو كه ضامن شدم از پدرم شنيدم كه او ضامن شد و همچنين او از پدرش از امام حسين از امام حسن از امير المؤمنين از رسول خدا ( ص ) از جبرئيل به همين ضمان كه خداوند عالميان فرمود كه هر كه زيارت حضرت امام حسين ( ع ) بكند در روز عاشورا ، خواه از نزديك و خواه از دور ، و اين دعا را بخواند زيارتش را قبول كنم و مطالبش را برآورم هر چند بسيار باشد و حوايجش را كرامت فرمايم و خايب و محرومش برنگردانم و خوشحال و چشمروشن او را برگردانم و بهشت او را روزى كنم و از آتش جهنّم نجات دهم و قبول كنم شفاعت او را در حق هر كس كه شفاعت كند و حق - سبحانه و تعالى - اين را بر خود لازم ساخت و گواه گردانيد ملائكه را بر اين امر ؛ پس جبرئيل فرمود كه يا محمّد ! بدرستى كه حق - سبحانه و تعالى - مرا فرستاده است به سوى تو كه بشارت دهم ترا و على و فاطمه و حسن و حسين و ائمّه فرزندان ترا تا روز قيامت ؛ پس دايم و مستمر باد خوشحالى و سرور تو و سرور على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام و شيعيان شما در روز قيامت ! اى صفوان ! وقتى كه حاجتى به جناب اقدس الهى داشته باشى اين زيارت را بجا آور هرجا كه باشى و اين دعا را بخوان كه البتّه حاجتت برآورده مىشود و خداوند عالميان وعده خود و رسول خود را مخالفت نمىنمايد و حمد كن خدا را بر اين نعمت . و اوّل زيارت اينست كه ( السّلام عليك يا رسول الله السّلام عليك يا صفوة الله ) ، و آخر زيارت وداع اينست : ( لا فرّق الله بينى و بينكم ) ؛ و من زيارت را ذكر نكردم زيرا كه اينجا موضع ذكرش نبود و در كتب مزار مسطور است ، و ليكن اصل حديث را ذكر كردم چون مشتمل بر فضايل بسيار بود .